درس پانزدهم : شیر و موش

بود شیری به بیشه‌ای، خفته

موشکی کرد، خوابش آشفته

آن قدر گوشِ شیر، گاز گرفت

گه رها کرد و گاه باز گرفت

تا که از خواب، شیر شد بیدار

متغیر ز موشِ بد رفتار

دست بُرد و گرفت کلّه‌ی موش

شد گرفتار، موشِ بازی‌گوش

خواست در زیر پنجه، له کُنَدَش

به هوا بُرده به زمین زَنَدش

گفت: ای موشِ لوسِ یک غازی

با دُمِ شیر می‌کنی بازی

موش بیچاره در هراس افتاد

گریه کرد و به التماس افتاد

که تو شاهِ وحوشی و من موش

موش هیچ است پیش تو شاهِ وحوش

تو بزرگی و من خطا کارم

از تو امید مغفرت دارم

شیر از این لابه، رحم حاصل کرد

پنجه وا کرد و موش را ول کرد

اتفاقاً سه چار روز دگر

شیر را آمد این بلا بر سر

از پی صید گرگ، یک صیّاد

در همان حول و حوش، دام نهاد

دامِ صیّاد، گیرِ شیر افتاد

عوضِ گرگ، شیر گیر افتاد

موش چون حال شیر را دریافت

از برای خلاص او بشتافت

بندها را جوید و با دندان

تا که در بُرد شیر از آنجا جان

شیر چون موش را رهایی داد

خود رها شد ز پنجه‌ی صیاد