شورش‌های فرماندهان و دخالت آنها در رقابت‌های سیاسی، روحیۀ سپاهیان را تضعیف کرده و توان جنگی آنان را کاهش داده بود. مردم نیز به دلیل وجود نظام طبقاتی، بی‌عدالتی‌ها و تبعیض‌های اجتماعی و مالیات‌های سنگین، از حکومت ساسانیان ناراضی بودند. در اواخر دورة ساسانی، بر اثر طغیان رودهای دجله و فرات و شکسته شدن سدها، بخش‌های وسیعی از زمین‌ها و مزارع حاصلخیز در بین‌النهرین که منبع درآمد مهمی برای حکومت بود، از بین رفت. قحطی و شیوع بیماری‌های طاعون و وبا، اوضاع را بدتر کرد.
سؤالی درباره این مطلب دارید؟
پرسش‌های کاربران