درس دوم : تعاون (فصل اول: تعاون)

پیامبر اکرم با مشورت اصحاب، تصمیم گرفت در کنار چاه‌های بدر با مشرکان بجنگد و مسلمانان با روحیه بالا در این جنگ پیروز شدند.

در جنگ اُحد، گروهی از تیراندازان که در دامنه کوه عینین مستقر بودند، به دستور پیامبر عمل نکردند و سنگر خود را ترک کردند و این باعث شکست مسلمانان شد.

پیشنهاد کرد برای دفاع از شهر مدینه در مقابل حمله مشرکان، خندقی حفر شود.

تأسیس مسجد.

مسجد علاوه بر آنکه مکانی برای عبادت و اجرای مراسم مذهبی به شمار می‌رفت، مرکزی برای مشورت و تصمیم‌گیری درباره امور سیاسی و نظامی نیز بود. مسجد همچنین کانون اصلی سوادآموزی و فراگیری علم و دانش محسوب می‌شد.

آنها را دو به دو با یکدیگر برادر اعلام کرد.

به برادری خود.

پیامبر لازم می‌دانست میان ساکنان مدینه اتحاد سیاسی برقرار شود. ازاین‌رو، پیام‌نامه‌ای تنظیم شد و مسلمانان و یهودیان متعهد شدند که به آن عمل کنند. تدوین و امضای این پیام‌نامه، در واقع اعلام رسمی تأسیس حکومت اسلامی به رهبری پیامبر در شهر مدینه بود.

پیامبر اسلام بر خلاف زمامداران آن زمان، هرگز برای کشورگشایی و به دست آوردن غنیمت اقدام به جنگ نمی‌کرد و به عهد و پیمان‌های خود وفادار بود.

پیروانش را به رعایت اصول اخلاقی و ارزش‌های انسانی در جنگ‌ها توصیه می‌نمود؛ او به ویژه سفارش می‌کرد با اسیران خوش‌رفتاری نمایند و از تخریب و غارت اموال مردم در جنگ پرهیز کنند.

پیامبر به فرمانروایان کشورهای مختلف از جمله ایران، روم، مصر و حبشه نامه نوشت و آنان را به اسلام دعوت کرد.

رأی جوانان را که اکثریت داشتند.

پیشنهاد سلمان فارسی را در کندن خندق و شیوه دفاع از شهر پذیرفت.

رسول گرامی اسلام هنگامی که از آخرین سفر حج بازمی‌گشت، دستور داد تا همۀ زائران خانۀ خدا در محلی به نام غدیر خم توقف کنند. آن حضرت سپس برای جمعیت حاضر خطبه‌ای طولانی خواند و از آنان پرسید: «چه کسی نسبت به مؤمنان در تصمیم‌گیری از خودشان برتر و اولی‌تر است؟»؛ مسلمانان یک‌صدا گفتند خدا و پیامبرش در این امر، اولی‌تر هستند. پیامبر سپس دست علی را بالا برد و فرمود: «ای مردم، هرکس که من پیشوای او هستم، پس این علی پیشوای اوست؛ خداوندا، دوستداران او را دوست بدار و دشمنانش را دشمن باش».

از مسلمانان خواست که خطبة غدیر را به خاطر بسپارند و آن را برای دیگران بازگو کنند.