املاء چهارم
تصحیح متن املای فارسی درس دوم کلاس چهارم ابتدایی
کلماتی را که املای آنها غلط است در متن زیر پیدا کنید و شکل صحیح آنها را بنویسید.
در عواعل بهار، هوا لتیف و دلنشین میشود. دشتها جامی سبز میپوشند و درختان، شکوف میدهند. پرستوها، این پرندگان دوست داشتنی نیز از سفر دور و دراز خود، باز میگردند.
نخستین کار این مسافران از راه رسیده، این است که لانههای سال گزشتهی خود را بیابند؛ اگر عاصیب دیده باشند، آنها را درست کنند و اگر لانهها خراب شده باشند، از نو بسازند. پرستوهای جوان، هم که سال گذشته در لانهی پدر و مادر خود به سربردهاند، اکنون باید بکوشند تا لانهای برای خود بسازند. این پرستوهای جوان، ساختن لانه را خودشان به عهده میگیرند بیآنکه از پدر و مادرشان بیاموزند، مانند آنها برای خود لانه میسازند.
وقتی کار ساختن لان به پایان رسید، پرستوها تخم میگذارند. هر پرستو چهار تا شش تخمه سفید میگذارد و دوازده روز روی آنها میخوابد. وقتی جوجهها از تخم بیرون آمدند، پدر و مادر، با هشراتی که شکار میکنند، به آنها قزا میدهند. پس از سه هفته، جوجهها به دنبال پدر و مادر پرواز میکنند و راه و رسم زندگی را از آنها میآموزند.
پرستوها بهار و تابستان را به عاسودگی به سر میبرند؛ امّا در آغاز پاییز دشواریهایی برای آنها پیش میآید. در آن هنگام، حشرات کمیاب میشوند و هوا کم کم سرد میشود. پرستوها ناچار میشوند به جاهای متدلتری کوچ کنند.
زمان کوچ آنها که فرا میرسد، دسته دسته روی بامها یا سیمهای برغ جمع میشوند و به نذر میآید که به گفتوگوی مهمی مشقول هستند. خیلی زود، ادّهای دیگر از راه میرسند و جنبوجوش آنها رفته رفته، زیادتر میشود تا اینکه یک روز صبح که از خواب برمیخیذیم ، از پرستوها نشانی نمیبینیم. آن وقت معلوم میشود که آنها کوچ کردهاند.
در این سفر طولانی، خترهای بسیاری وجود دارد. یکی از این خطرها، طغییرات هواست. خطر دیگر، حمله پرندگان شکاری مانند اُقاب ، شاحین و غرغی است. این پرندگان، هنگام پرواز، ناگهان خود را به جمع پرستوهای در حال پرواز میزنند و با چنگالهای نیرومند خود، آنها را میربایند.
با همهی این خطرها، بیشتر پرستوها سفر خود را به صلامت به پایان میرسانند. دیده شده است که بعضی از آنها، سالهای پی در پی کوچ کرده، و پس از هر کوچ به لانهی خود بازگشتهاند.
دنیایی که ما در آن زندگی میکنیم، شگفتیهای فراوان دارد. یکی از این شگفتیها، بازگشت پرستوهاست. این پرندههای کوچک، پس از سپری شدن زمان دراز و پیمودن راهی طولانی، بدون اینکه اشتباه کنند دوباره به لانهی پیشین خود باز میگردند.
چه کسی قدرت راهیابی و پیمودن این راه تولانی را به پرستوها داده است؟ آنها با چه قدرتی این راه طولانی را بدون اشتباه میپیمایند؟ این همه شگفتی، زیبایی و دانایی را چه کسی در پرستوهای کوچک نهاد است؟
به نظرتان چطور بود؟
بقیه چه گفتهاند؟