درس شانزدهم : آرزو

پیش از هر چیز برایت آرزومندم که به خوبی‌ها عشق بورزی و نیکان و نیکویی‌ها نیز به تو روی بیاورند.

آرزو دارم دوستانی داشته باشی،
برخی نادوست و برخی دوست‌دار
که دست‌کم، یکی در جمعشان
مورد اعتمادت باشد.

چون زندگی بدین گونه است،
برایت آرزومندم که دشمن نیز داشته باشی،
نه کم و نه زیاد، درست به اندازه،
تا گاهی باورهایت را مورد پرسش قرار دهند،
که دست‌کم یکی از آنها اعتراضش، به حق باشد،
تا زیاده به خودت غرّه نشوی.

هم‌چنین، برایت آرزومندم صبور باشی
نه با کسانی که اشتباهات کوچک می‌کنند
که این کار ساده‌ای است
بلکه با کسانی که اشتباهات بزرگ می‌کنند.

امیدوارم به پرنده‌ای دانه بدهی و به آواز مرغ سحری گوش کنی وقتی که آواز سحرگاهی‌اش را سر می‌دهد.
چرا که از این راه
احساسی زیبا خواهی یافت، به رایگان.

امیدوارم که دانه‌ای هم بر خاک بیفشانی،
هر چند خُرد بوده باشد
و با روییدنش همراه شوی
تا دریایی چقدر زندگی در یک درخت جریان دارد.

آرزومندم اگر به پول و ثروتی رسیدی،
آن را پیش رویت بگذاری و بگویی:
این دارایی من است.
فقط برای اینکه آشکار شود کدامتان ارباب دیگری است!
آری، پول ارباب بدی است؛ اما خدمتگزار خوبی است.

و در پایان برایت ای مهربان، آرزومندم
همواره دوستی خوب و یکدل داشته باشی
تا اگر فردا آزرده شدی یا پس فردا شادمان گشتی،
با هم از عشق سخن بگویید و دوباره شکوفا شوید.