ششم
تصحیح متن درس چهارم کلاس ششم ابتدایی
کلماتی را که املای آنها غلط است در متن زیر پیدا کنید و شکل صحیح آنها را بنویسید.
من هم مانند شما، موجودی زند هستم و زندگی من، فراذ و فرودها و داستانی تولانی دارد؛ درست مصل زندگی خود شما. البته این را هم بگویم که امر من بسیار طولانیتر از زندگی شماست. داستان زندگی من از همان عاقاز تاریخ میهن ازیزمان ، ایران، شروع شده است و همچنان با شور و شادابی ادامه دارد.
من با همهی مردم مهربان ایران، همراهی کردهام و بر زبان همهی آنان جاری بودهام. هر ایرانی با آواهای دلنشین و نقمههای مهربانی من، پرورش مییابد و بزرگ میشود. افتخارهایی که شما فرزندان مهربان، با تلاش و کوشش خود میآفرینید، باعث سربلندی و اتبار من میشود. بزرگی و اضمت من و شما به این است که با هم، کنار هم و نگاهبان هم باشیم. در طول تاریخ، فرزندان بیشماری با من بزرگ شدهاند و به یاری پروردگار دانا، عفتخار آفریدهاند. حتما دریافتید که مغصودم از این فرزندان عزیز، چه کسانی هستند!
آری، همهی آن بزرگان الم و ادب، فرزندان من هستند؛ فرزندانی که بر شوکه و شکت وتن و من افزودهاند. من در طول تاریخ، رویدادهای بیشماری را دیدهام و بسیاری از آنها را به شکل نوشته، برایتان نگاه داشتهام. من شاحد دلاوریها و پحلوانیهای فرزندان خود بودهام و شکستها و پیروزیها را دیدهام. گاهی دشمنان به هر سهی ما (وطن، شما و من) تاختهاند؛ امّا به یاری خدای بزرگ، همه با هم، همچنان پا بر جا و استواریم. گاهی با کسان دیگر، دوستی کردهایم و پیمان مهبّت ، بستهایم و با این کار بر غدرت و توان خود افزودهایم.
بیگمان تا اینجا پی بردهاید که من کیستم. آری، گمان شما درست است؛ نام من فارسی است؛ زبان فارسی. همان که اینک جلوی چشم شما روی ضاهر کتاب بر سر زبانتان است.
اکنون بگذارید خودم را کمی بیشتر به شما معرفی کنم. من، چند چهره دارم: یکی آوا و صدا که در گفتار ظاهر میشود و شما با گوش دادن، آن را میفهمید. چهرهی دوم، « خت » است که در نوشتار آشکار میشود و شما به کمک چشم و از راه دیدن با آن آشنا میشوید و آن را درک میکنید.
گاهی نیز به جای گفتن و نوشتن به شکل اشاره به کار گرفته میشوم.
اکنون دلم میخواهد کمی دربارهی چهرهی دوم خودم برایتان بگویم؛ چون این چهره در طول تاریخ، گرفتار سلیغهها شده و طغییرات و چندگانگیهایی را پیدا کرده است. هر کلمه یا واژه، پارهای از پیکر من است. هر واژه، تلفض ، منی و مئمولاً یک شکل نوشتن دارد. برخی واژهها یا کلمهها، دو تلفظ یا دو شکل و دو یا چند معنی دارند. تلفظ و معنی را فلاّ رها میکنم و از شکل نوشتاری خودم برایتان نمونههایی بیان میکنم که هر دو شکل نوشته، درست است؛ مثلا لانهی پرنده یا لانهٔ پرنده، کتابخانه یا کتابخانه، مهربانتر یا مهربانتر، گلدانها یا گلدانها و ...
دوستان خوب، همانطور که دیدید و دغت کردید، اگر چه شیوهی نوشتن این واژهها کمی با هم فرغ دارد، تلفظ و معنای آنها یکسان است و هیچ تفاوتی باهم ندارد.
من پیوسته بر زبان شما جاری هستم و با گوش، چشم، زهن ، و بلکه با جانتان همراهم. شما نیز بکوشید که همواره با هم و نگاهبان میهن باشیم.
وطن، خانهی شماست و من آمل پیوستگی و اتحاد همهی اضای این خانهام. شناسنامه و صند شناخت شما در هر جای ایران و در هر گوشهی جهان، زبان ملی ایرانیان، یعنی زبان فارسی است.
به نظرتان چطور بود؟
بقیه چه گفتهاند؟