ششم
تصحیح متن درس شانزدهم کلاس ششم ابتدایی
کلماتی را که املای آنها غلط است در متن زیر پیدا کنید و شکل صحیح آنها را بنویسید.
بدان که غصّه خواندن و شنیدن، فایدهی بسیاری دارد:
اوّل آنکه از اهوال گزشتگان خبردار شود.
دویم آنکه چون اجایب بشنود، نذر او به قدرتِ الاهی ، گشاده گردد.
سیُم، چون مهنت و شدت گذشتگان شنَوَد، داند که هیچ کس از بند محنت آزاد نبوده است، او را تصلّی باشد.
چهارم، چون ذوال مُلک و مال سلاتین گذشته شنود، دل از مال دنیا و دنیا بردارد و داند که با کس، وفا نکرده و نخواهد کرد.
پنجم، ابرت بسیار و تجربهی بیشمار او را حاسل شود.
و خدای تئالا با حضرت رسول (ص) میگوید: «ای محمّد، ما از قصّههای رسولان و خبرهای پیغمبران بر تو میخوانیم؛ آنچه بدان، دل را صابت گردانیم و فایدههای کلی تو را حاصل گردد» (قرآن کریم، سورهی هود، آیهی 120).
پس ملوم شد که در قصههای گذشتگان، فایدهای هست و خواننده و گوینده و شنونده را از آن فایده رسد. اگر پرسند که قصّه خوانی، چند نوع است، بگوی دو نوع: اول هکایت و دویم نزم خوانی.
اگر پرسند که آداب حکایت گویان چند است،
بگوی: اول آنکه قصهای که ادا خواهد کرد، باید که بر استاد خوانده باشد و با خود تکرار کرده باشد تا فرو نماند. دویم آنکه چُصت و چالاک به سخن در آید و خام نباشد.
سیُم باید که داند که جمائت ، لایغ چه نوع سخن است، بیشتر، از آن گوید که مردم، راقب آن باشند.
چهارم، نصر را وقت وقت به نظم آراسته گرداند که بزرگان گفتهاند: نظم در قصّه خوانی چون نمک است در دیگ؛ اگر کم باشد، تعام بیمزه بوَد و اگر بسیار گردد شور شود؛ پس ائتدال ، نگاه باید داشت.
پنجم، سخنانِ مهال و گذاف نگوید که در چشم مردم، سبک شود.
اگر پرسند که آدابِ نظم خوانی چند است،
بگوی: اول آنکه به آهنگ خواند.
دویم، سخن را در دل مردم بنشاند.
سیم، اگر بیتی مشکل پیش آید، شره آن با حاظران بگوید.
چهارم، چنان نکند که مصتمع ، مَلول گردد.
پنجم، ساحب آن نظم را در اول یا آخر، یاد کند و فاتهه و تکبیر گوید.
به نظرتان چطور بود؟
بقیه چه گفتهاند؟