درس اول : زمین، مهد زیبای انسان‌ها (فصل اول: سیارۀ ما، زمین)

بخش کوچکی از منظومه خورشیدی است.

از یک ستاره به نام خورشید و اجرام آسمانی متعدد که در مدارهای پیرامون آن می‌گردند.

دارای هشت سیاره است و زمین سومین سیاره آن است.

چهار سیاره نزدیک به خورشید که سطحی جامد دارند، «سیاره‌های درونی» نامیده می‌شوند.

چهار سیاره دیگر که از گازهای مختلف تشکیل شده‌اند، «سیاره‌های بیرونی» نامیده می‌شوند.

حدود ۴/۵ میلیارد سال.

مکان دقیق قرار گرفتن آن روی کره زمین است.

دایره بزرگی که در فاصله مساوی از دو قطب شمال و جنوب به دور زمین تصور می‌شود.

دایره‌هایی که در هر دو نیمکره به موازات استوا رسم شده‌اند.

مدار استوا صفر درجه است و بقیه مدارها بین ۰ تا ۹۰ درجه شمالی یا جنوبی درجه‌بندی شده‌اند.

نیم‌دایره‌های فرضی هستند که از قطب شمال تا قطب جنوب کشیده شده‌اند و طول مساوی دارند.

نصف‌النهاری که از رصدخانه «گرینویچ» در شهر لندن عبور می‌کند.

فاصله آن مکان تا نصف‌النهار مبدأ برحسب درجه.

فاصله آن مکان تا مدار استوا برحسب درجه.

هر نقطه از کره زمین روی یک مدار و یک نصف‌النهار مشخص قرار دارد که به آنها «مختصات جغرافیایی» آن نقطه می‌گویند.