آه ایران عزیز!
سرزمین زرخیز!
تو چه زیبا هستی!
چه فریبا هستی!
از دو سر بر دریا
راه خود باز کنی
سر به دریا زدهای
پا به دریا کردی
توی دریاهایت
هست نعمت، بسیار
توی دریای خزر
یا که در آب خلیج، که بُوَد نام دلانگیزش فارس
نام زیبایِ مقدّس، که برازندهتر از هر نامی است
تا جهان باقی و دریا و خلیجی باقیست
آه ایران عزیز!
دادهای جای در آغوش خود این مردم خوب
مردمی خوب و صبور
عاشق میهن خود
عاشق کشور ایران عزیز
سرزمین زرخیز!
سرزمینی که به فرهنگ جهان خدمت کرد
به هنر رونق داد
علم و دانش گسترد
مولوی، سعدی و حافظ پرورد
زاد فردوسی را
زاد و پرورد به دامن، خیّام
زاد بیرونی را، بوعلی سینا را
این زمین پاکان
زادگاه مردان
خاک پاک ایران
که همه چشم طمع دوختهاند!
به همه نعمتهاش
با دهانهای حریص
که اگر خواب بمانیم، ز ما میگیرند
میرُبایند به زور
آنچه داریم و برای خود ماست
مال ما یک یک ایرانیهاست
نهراسیم برای حفظت
ز خطر یا مشکل
آه ایران عزیز!
سرزمین زرخیز!
تو چه زیبا هستی!
چه فریبا هستی!
بحث و گفتگو
افزودن نظر