درس بیست و چهارم : اقتصاد و بهره‌وری (فصل دوازدهم: بهره‌وری)

هر جامعه‌ای برای ادامه زندگی و رفع نیازهای خود ناگزیر است از منابع طبیعی استفاده کند و وسایل موردنیاز خود را تولید کند. به این کار «فعالیت اقتصادی» گفته می‌شود.

تولید ممکن است تولید کالا یا خدمت باشد.

کشاورزان در مزرعه و باغ و کارگران در کارخانه و کارگاه، کالا تولید می‌کنند.

پزشکان، معلمان، پلیس، کارمندان و ... خدمت ارائه می‌کنند.

عده‌ای به فعالیت‌های تولیدی و توزیعی مشغول‌اند.

بله، همۀ افراد جامعه و حتی تولیدکنندگان و توزیع‌کنندگان به نوبه خود مصرف‌کننده‌اند.

در همۀ جوامع، چرخه تولید، توزیع و مصرف وجود دارد و همواره بین افراد روابط اقتصادی برقرار می‌شود.

با روش‌های مناسب، هزینه‌های خود را با حفظ کیفیت کالا یا خدمات، کاهش دهیم و در مقابل، خروجی‌های فعالیت اقتصادی خود (ستانده) را افزایش دهیم.

با همان میزان نهاده، ستانده بیشتری تولید شود یا با نهاده کمتر، همان ستانده تولید شود.

خدمات و کالاها با هزینه کمتر و سرعت بیشتر به دست مصرف‌کنندگان برسد.

استفاده درست و بهینه از منابع و کالاها و جلوگیری از اسراف و اتلاف.

منظور از بهره‌وری سبز این است که از ابزارها، روش‌ها و فناوری‌های مختلف در همۀ مراحل تولید، توزیع و مصرف به‌گونه‌ای استفاده کنیم که تأثیرات مضر و منفی فعالیت‌ها بر محیط زیست به کمترین حد ممکن برسد.

یعنی در شرایط سخت بتوانیم کمترین اتلاف هزینه را داشته باشیم، روی پای خود بایستیم، از تولید ملی حمایت کنیم، از اسراف بپرهیزیم و از منابع و امکانات حداکثر استفاده را بکنیم.

بهره‌وری.

در زمینه وضعیت بهره‌وری و چگونگی راه‌های افزایش آن در بخش‌های مختلف اقتصادی کشور مطالعه، سیاست‌گذاری و نظارت می‌کند.